Żonie powiedział, że przy tym, co robią z nim komuniści, Auschwitz to była igraszka. Bestialsko zamordowany, jest jedną z najwspanialszych postaci naszej historii. 120 lat temu, 13 maja 1901 roku, urodził się Witold Pilecki.
Żołnierz Wojska Polskiego, uczestnik bitwy warszawskiej, w czasie II wojny światowej żołnierz Armii Krajowej. Dobrowolny więzień Auschwitz, który jako jeden z pierwszych przekazywał informacje na temat Holokaustu. Po brawurowej ucieczce z Oświęcimia w KEDYWIE AK, uczestniczył w Powstaniu Warszawskim. Po II wojnie światowej bestialsko zamordowany w stalinowskim więzieniu, po sfingowanym procesie. Jego ciała wciąż nie znaleziono. W czwartek, 13 maja, w samo południe w Warszawie uczczona zostanie 120. rocznica urodzin Rotmistrza.
Uroczystość z udziałem syna Rotmistrza, Andrzeja Pileckiego odbędzie się na Żoliborzu, przed pomnikiem rotmistrza Witolda Pileckiego, w alei Wojska Polskiego u zbiegu z ul. Bitwy pod Rokitną.
Rodzina Witolda Pileckiego za udział w powstaniu styczniowym została zesłana na północ Rosji. Tam, w Ołońcu, 13 maja 1901 roku, urodził się Witold Pilecki. Od 1910 roku mieszkał i uczył się w Wilnie, gdzie w roku 1921 zdał maturę. Był już wtedy doświadczonym żołnierzem i uczestnikiem działań wojennych. Brał udział w walkach o Wilno, wojnie polsko-bolszewickiej, m. in. bitwie warszawskiej. W roku 1939 brał udział w kampanii wrześniowej. Po klęsce przedostał się do Warszawy. Tu był jednym z organizatorów Tajnej Armii Polskiej. W roku 1940 specjalnie dał się złapać podczas łapanki w Warszawie. Zrobił to po to, by dostać się do niemieckiego, nazistowskiego obozu koncentracyjnego w Auschwitz. Celem dostania się do jednego z najstraszniejszych miejsc w okupowanej przez Niemców Europie było pozyskanie informacji na temat sytuacji w obozie. Zorganizował tam siatkę konspiracyjną. Jego sprawozdania z obozu trafiały o dowódców w Warszawie i Londynie. W nocy z 26 na 27 kwietnia 1943 roku dokonał wspólnie z dwoma współwięźniami ucieczki z Auschwitz. W latach 1943-44 Pilecki służył w oddziale III Kedywu Komendy Głównej Armii Krajowej i wziął udział w Powstaniu Warszawskim. Po jego upadku trafił do niewoli niemieckiej w oflagu VII A w Murnau, a następnie dołączył do 2. Korpusu Polskiego we Włoszech. Na rozkaz gen. Władysława Andersa wrócił do Polski, by rozpocząć zbieranie informacji wywiadowczych o sytuacji w Polsce, w tym o żołnierzach AK i 2 Korpusu więzionych w obozach NKWD i deportowanych do Rosji. W 1947 roku został aresztowany przez funkcjonariuszy Urzędu Bezpieczeństwa i osadzony w więzieniu mokotowskim przy Rakowieckiej. Niecały rok później, po sfingowanym, pokazowym procesie Wojskowy Sąd Rejonowy w Warszawie skazał go na śmierć. Wyrok wykonano 25 maja 1948 roku (jego unieważnienie nastąpiło dopiero w 1991 roku). Ciało Rotmistrza do dziś nie zostało odnalezione.
Jak przypomniał Urząd ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych, Witold Pilecki został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (1995) i Orderem Orła Białego (2006). Jest patronem szkół w kilku miastach, jego imieniem nazwano także kilka ulic. Pomnik rtm. Witolda Pileckiego (autorstwa rzeźbiarza Jacka Kicińskiego i architekta Rafała Stachowicza) stoi na Żoliborzu, po północnej stronie pasa dzielącego jezdnie alei Wojska Polskiego (u zbiegu z ul. Bitwy pod Rokitną). Lokalizacja monumentu nawiązuje do miejsca, w którym rotmistrz Pilecki w 1940 roku dołączył do łapanki, żeby znaleźć się wśród osób wiezionych do KL Auschwitz. Pomnik powstał dzięki uchwale Rady Miasta Warszawa, z marca 2014 roku.
W czwartek, 13 maja, o godzinie 12.00 odbędą się w Warszawie uroczystości z okazji 120. rocznicy urodzin rotmistrza. Weźmie w nich udział syn rotmistrza, Andrzej Pilecki, przedstawiciele różnych instytucji, w tym szef UDSKiOR, Jan Józef Kasprzyk, kombatanci. Uroczystości odbędą się przed pomnikiem na Żoliborzu.
(Na podstawie mat. pras. UDSKiOR/mat. arch.)
