I Rzeczpospolita skończyła się wraz z Rzezią Pragi z 4 listopada 1794 roku. Zaczęła się trwająca pokolenia walka o odzyskanie niepodległości.
I Rzeczpospolita skończyła się wraz z Rzezią Pragi. Walka o niepodległość zaczęła zaraz potem. Legiony we Włoszech i powstanie Mazurka Dąbrowskiego, wojny napoleońskie, Księstwo Warszawskie. Po jego upadku – Królestwo Polskie podległe carowi, formalnie królowi. Konstytucja nie była jednak przestrzegana. Wiec w latach 1830-31 Polacy zorganizowali powstanie listopadowe. Potem było powstanie krakowskie 1846, Wiosna Ludów 1848. Powstanie styczniowe 1863-64. Następnie wiele nurtów politycznych dążących do niepodległości, we wszystkich zaborach i na emigracji. W czasie I wojny światowej nurtami były: zorientowany na Austrię – najsłabszego zaborcę – nurt niepodległościowy Józefa Piłsudskiego i zorientowany na Rosję nurt narodowej demokracji Romana Dmowskiego. Obaj przywódcy mieli racje – Piłsudski miał świadomość, ze w oparciu o słabszego zaborcę łatwiej odbuduje podwaliny państwa. Dmowski słusznie przewidywał, że Rosja będzie wśród państw zwycięskich. Ostatecznie Rosja faktycznie była wśród państw zwycięskich. Na szczęście dla nas pogrążyła się w chaosie rewolucyjnym. 11 listopada 1918 roku Rada Regencyjna Królestwa Polskiego przekazała władze Józefowi Piłsudskiemu, który dzień wcześniej przyjechał do Warszawy z Magdeburga. Państwo musiało swoje granice jeszcze wywalczyć. Powstanie Wielkopolskie wybuchło 27 grudnia 1918 roku. Na Śląsku powstania były trzy. O ziemie wschodnie toczyło nowe państwo walki z Ukraińcami (Orlęta Lwowskie), potem ramię w ramię z niedawnym wrogiem Polacy stawiali czoło nawale bolszewickiej, zwyciężając w wojnie 1920-21.
(Materiał archiwalny, przypominamy w związku ze zbliżającym się Świętem Niepodległości)
