Nieprzejednany antykomunista i Polak z wyboru, który uczył się języka polskiego w więzieniu. As wywiadu, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej w czasie II wojny światowej żołnierz Armii Krajowej. W okresie międzywojennym przemytnik, za rozbój skazany na karę śmierci, której uniknął tylko z uwagi na wcześniejsze zasługi. Autor najbardziej trzeźwego spojrzenia na sowiecki system i narkoman, który przestępstw dokonał pod wpływem dragów. Wzrastał wśród prostych ludzi, przyjaciel artystycznej bohemy z Witkacym na czele. Człowiek wielkiej wrażliwości, który z ramienia Armii Krajowej wykonywał wyroki śmierci na zdrajcach. Raz odmówił wykonania, jak się później okazało – to on, a nie zmanipulowani dowódcy miał rację. Sergiusz Piasecki – po przeszło sześciu dekadach doczekał się pogrzebu w Ojczyźnie.
Msza żałobna odbyła się w Katedrze Polowej Wojska Polskiego. „W wieku młodzieńczym był bojownikiem, w dosłownym znaczeniu tego słowa. Może nawet więcej – awanturnikiem, który nieraz i nie dwa przekraczał przepisy prawa i zasady etyczne. Wydawałoby się, że takiej natury nie da się okiełznać, a jednak nastąpił przełom […] można powiedzieć, że szala w życiu Sergiusza Piaseckiego przechyliła się w kierunku heroiczności. To był pierwszy zwycięski bój, jaki Sergiusz stoczył w swoim życiu […] Tym bardziej godny uznania, że był obarczony ciężarem niekochanego dziecka, doświadczającego odrzucenia, pozbawionego wychowania do życia według wyższych wartości” – mówił ksiądz biskup Wiesław Lechowicz, Ordynariusz Polowy WP w homilii pogrzebowej. Potem przypomniał przemianę Piaseckiego w więzieniu na Świętym Krzyżu i niezłomną postawę w okresie II wojny światowej.
Sergiusz Piasecki
Sergiusz Piasecki (1899 – 1964) był żołnierzem wojny polsko-bolszewickiej, polskiego wywiadu na Kresach. Potem był przemytnikiem, za rozbój usłyszał wyrok śmierci, który z uwagi na wcześniejsze zasługi pisarza zamieniono na karę więzienia. Za kratami nauczył się języka polskiego i ujawnił talent literacki. Zwolniony po interwencji wybitnych polskich pisarzy, na czele z Melchiorem Wańkowiczem. W czasie wojny działał w wywiadzie Armii Krajowej. Wykonywał m.in. wyroki śmierci na zdrajcach. Odmówił jednak zabicia Józefa Mackiewicza – miał świadomość, że wyrok na pisarza jest prowokacją, co po latach się potwierdziło. Po wojnie przedostał się na emigrację. Tam prezentował niezłomną postawę, krytykował wszelką ugodowość wobec komunizmu. „Największą hańbą człowieka jest bycie obywatelem sowieckim” – to motto towarzyszyło mu do końca życia. Najbardziej znane utwory Piaseckiego to szpiegowski „Piąty Etap”, przemytniczo-awanturniczy „Kochanek Wielkiej Niedźwiedzicy”, społeczny „Żywot Człowieka Rozbrojonego” czy satyryczne „Zapiski oficera Armii Czerwonej”. Więcej o Sergiuszu Piaseckim i jego twórczości w najbliższym wydaniu naszego magazynu.
ODH
