Wbrew pozorom czerwcowe zgrupowanie piłkarskiej reprezentacji Polski wcale nie było zbędne. Biało-Czerwoni zagrali fatalnie z Ukrainą, przeciętnie z Nigerią. To jednak nie wyniki, a nawet nie gra były najważniejsze. Mecze dały więcej odpowiedzi, niż by się to z pozoru wydawało.
Zgrupowanie było specyficzne. Niektórzy twierdzili, że w zasadzie najlepsi piłkarze w ogóle nie powinni przyjeżdżać, że były to mecze wyłącznie towarzyskie, najlepiej do rozegrania gdzieś w ciepłych krajach, jak przed laty. Jednak było to pierwsze spotkanie kadry po śmierci drugiego trenera reprezentacji Polski Jacka Magiery. Chodziło o hołd dla ważnego dla tej grupy szkoleniowca, ale też integrację ekipy. Jednocześnie mecze dały kilka odpowiedzi. Taktyczna jest taka, że jednak może warto grać z „szóstką”, ale też zmienić ustawienie na czwórkę z tyłu. Jan Urban jako trener w klubie ustawienie takie preferował i tak chciał grać po przyjściu do kadry. Zmienił zdanie, by nie burzyć schematów, do których piłkarze byli przyzwyczajeni. Po meczach z Ukrainą i Nigerią wydaje się to już nieaktualne. Osobne (choć powiązane) są wnioski personalne.
Wygrani zgrupowania
Wygranymi zgrupowania są Kamil Grabara, Kacper Potulski, Przemysław Wiśniewski, Norbert Wojtuszek. Także Bartosz Slisz, Filip Rózga, Tomasz Kędziora, Jakub Piotrowski. W mniejszym stopniu Oskar Wójcik, czy Mateusz Żukowski. Grabara meczu ze Szwecją nie mógł uznać za udany. I po barażach bywał kwestionowany. Z Nigerią spisał się doskonale, utrzymał zespół w grze, szczególnie interwencją z końcówki pierwszej połowy. Na pewno z obu golkiperów na zgrupowaniu wypadł lepiej. Przemysław Wiśniewski oddał strzał życia, ratując drużynę w spotkaniu z Nigerią. I przez całe zgrupowanie z polskiej defensywy ocenić można go najlepiej. Kacper Potulski zaliczył krótki debiut z Ukrainą, z Nigerią rozegrał cały mecz. Nie dość, że spisał się dobrze w grze obronnej, to jeszcze zaliczył trafienie do siatki. Zaliczył debiut-marzenie. Z zespołem z Afryki bardzo dobrze jako defensywny pomocnik spisał się Bartosz Slisz. Udowodnił, że przy kontuzji Jakuba Modera (a urazy gracz Feyenoordu łapie coraz częściej) może grać nawet w podstawowym składzie.
Czas chyba mienić ustawienie na czwórkę z tyłu. Jan Urban jako trener w klubie ustawienie takie preferował i tak chciał grać po przyjściu do kadry. Miał argumenty, by tego nie robić, ale dziś są one chyba nieaktualne
Tomasz Kędziora z Ukrainą był jednym z jaśniejszych punktów. O Oskarze Wójciku można powiedzieć nieco mniej, ale brawa za debiut, chyba warto go sprawdzać w kolejnych meczach. Dobrze wypadł Norbert Wojtuszek, który może być w przyszłości dublerem dla Matty Casha. Szczególnie że Paweł Wszołek miał ostatnio serię kontuzji, a młodszy nie będzie. Też przez urazy wypadł Przemysław Frankowski. Z kolei Arkadiusz Pyrka od Wojtuszka zdecydowanie przegrał. Mecz z Ukrainą był słaby, zawiedli nawet tacy pewniacy jak Oskar Pietuszewski, czy Nicola Zalewski. Pozytywnie zapisał się jednak Filip Rózga, który próbował szarpać, stosował pressing i na pewno obronił się jako nadzieja polskiej reprezentacji. Mateusz Żukowski jak Oskar Wójcik. Zadebiutował, choć na razie możne przy nim zapisać słowa „do dalszej obserwacji”. Jakub Piotrowski miał świetne wejście w mecz z Ukrainą, choć zaliczył kosztowny błąd. Jednak spośród sprawdzanych dublerów środka pola swoją szansę chyba wykorzystał, czego nie można powiedzieć o pozostałych.
I przegrani
Naszym zdaniem przegranymi zgrupowania są Marcin Bułka, Arkadiusz Pyrka, Bartosz Kapustka, Kacper Kozłowski, w mniejszym stopniu Jan Bednarek i nie z własnej winy Karol Czubak. Bułka miał szansę zawalczyć nawet o bluzę z numerem jeden. Jednak w starciu z Ukrainą nie pokazał nic ekstra, nawet jeśli bramki nie obciążają jego konta bezpośrednio. W dodatku kiepsko wypadł w elemencie, który uważany był do niedawna za jego najmocniejszą stronę, czyli grze nogami. Pytanie, czy wciąż nie doszedł do siebie po kontuzji, czy może Jan Urban miał rację, nie powołując go na pierwsze zgrupowanie. Bułki na pewno nie wolno skreślać, jednak w rywalizacji na tym zgrupowaniu lepszy był Grabara. Arkadiusz Pyrka zanotował niezły debiutancki sezon w Bundeslidze, choć jego klub spada z niemieckiej elity. Jego siłą miała być wszechstronność, gra na prawym i lewym wahadle, prawej i lewej obronie. Z Ukrainą wypadł naprawdę blado. I przegrał rywalizację z Norbertem Wojtuszkiem.
Marcina Bułki na pewno nie wolno skreślać, jednak w rywalizacji na tym konkretnym zgrupowaniu lepszy w rywalizacji bramkarzy był Kamil Grabara
Wbrew większości komentatorów broniliśmy powołania dla Bartosza Kapustki. Uważaliśmy, że stał się trochę medialnym chłopcem do bicia. Trochę dlatego, że nie ma wiele wspólnego z dziewiętnastolatkiem z drużyny Adama Nawałki w Euro 2016. Bardziej przypominał żołnierza Nawałki – Krzysztofa Mączyńskiego. I jako żołnierz Jana Urbana Kapustka się sprawdzał. W Legii mogło być kiepsko, w drużynie narodowej wchodził na wyjeździe z Holandią, brał udział w bramkowej akcji. Z Pomarańczowymi w Warszawie wszedł w trudnym momencie, dał radę, choć oczywiście na tle Piotra Zielińskiego odstawał. Z Ukrainą zanotował występ taki jak w ostatnim sezonie Ekstraklasy. Bezbarwny. Jeśli jesienią nie zaprezentuje świetnej formy, z reprezentacji się wypisze. A chyba już to zrobił inny piłkarz, będący swego czasu objawieniem Euro, ale 2020 (rozgrywanego w 2021 roku) – Kacper Kozłowski. Zbiera genialne oceny w lidze tureckiej. Jednak z Nigerią zagrał fatalnie, w dodatku sprokurował rzut karny. Zawiódł i to nie pierwszy raz.
Zgrupowanie nie do końca stracone?
Choć dotychczasowych pewniaków kadry w większości nie umieszczamy w tym rankingu, dla Jana Bednarka robimy wyjątek. Nie zagrał jakoś fatalnie, nie jest w pełni przegranym. Jednak solidny występ Kędziory, kapitalne Wiśniewskiego i Potulskiego sprawiają, że gracz Porto czuje na plecach mocny oddech konkurencji. Do udanych zgrupowania nie zaliczy też Karol Czubak, ale nie ma w tym jego winy. Wicekról strzelców Ekstraklasy dostał po prostu za mało minut, by zaprezentować swoje umiejętności. Z kolei świetny występ Potulskiego może też ułatwić przejście na czwórkę obrońców. Jan Urban zyskuje bowiem półlewego stopera, co sprawi, że z większym spokojem na lewą stronę może przesunąć Jakuba Kiwiora. Warto też docelowo przyglądać się klasycznym lewym obrońcom. Jak potoczy się kariera Michała Karbownika, jak prezentować się będą Tymoteusz Puchacz, Bartłomiej Wdowik i przede wszystkim Michał Gurgul z młodzieżówki. A do kadry pukają jeszcze obrońca sezonu Wojciech Mońka, środkowy pomocnik Antoni Kozubal, czy ofensywny pomocnik/napastnik Marcel Reguła.
świetny występ Potulskiego może też ułatwić przejście na czwórkę obrońców. Jan Urban zyskuje bowiem półlewego stopera, co sprawi, że z większym spokojem na lewą stronę może przesunąć Jakuba Kiwiora. Warto też docelowo przyglądać się klasycznym lewym obrońcom
W odwodzie są też zawodnicy, którzy z powodu urazów nie mogli pojawić się na zgrupowaniu bądź urazy zdążyli dopiero wyleczyć. Łukasz Skorupski, Sebastian Walukiewicz (podobno wyjaśnił już sobie wszystko z selekcjonerem), Matty Cash, Adam Buksa. Na oceny gry i wyników (ewentualnie ostrą krytykę bądź pochwały) będzie czas po meczach w Lidze Narodów, która jest naprawdę ważna z wielu powodów. Na jej podstawie ustalane są koszyki eliminacji Euro. Wygrana grupy zabezpiecza udział w ewentualnym barażu, jeśli eliminacje nie pójdą. W dodatku ma wpływ na kolejne kwalifikacje do mundialu. Po zakończonym zgrupowaniu jest kilka wniosków. Naszym zdaniem drużyna narodowa przejdzie na ustawienie czwórką z tyłu.
A kadra na dziś (po zgrupowaniu, uwzględniając nieobecnych), przy ustawieniu 1-4-3-3 wyglądałaby tak:
Kamil Grabara (Łukasz Skorupski) – Matty Cash (Norbert Wojtuszek), Jan Bednarek (Przemysław Wiśniewski), Kacper Potulski (Tomasz Kędziora), Jakub Kiwior (Michał Karbownik, Michał Gurgul?) – Bartosz Slisz (Jakub Moder), Sebastian Szymański (Jakub Piotrowski), Piotr Zieliński (Antoni Kozubal?) – Jakub Kamiński (Filip Rózga, Karol Świderski), Nicola Zalewski (Oskar Pietuszewski, Michał Skóraś), Robert Lewandowski (Adam Buksa? Mateusz Żukowski? Karol Czubak? Krzysztof Piątek?).
