Jak co roku w czwartek po oktawie Zesłąnia Ducha Świętego (w tym roku to 19 czerwca) przypada uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa (Boże Ciało) – jedno z najważniejszych świąt w Kościele katolickim.
Święto Bożego Ciała katolicy obchodzą na pamiątkę ustanowienia eucharystii. Sakrament ten ustanowił Jezus w Wielki Czwartek. Jednak tego dnia wierni wspominają ostatnią wieczerzę, pojmanie i początek męki Chrystusa. Radosne święto eucharystyczne chrześcijanie obchodzą później. W pierwszy czwartek po oktawie Zesłania Ducha Świętego. Jest świętem ruchomym. W tym roku przypada 19 czerwca, rok temu było 30 maja, dwa lata temu 16 czerwca, rok wcześniej 8 czerwca. W roku 2026 uroczystość przypadnie 4 czerwca. No, chyba, że papież ustali stałą datę Wielkanocy, ale to raczej nie nastąpi w ciągu jednego roku.
Tradycja z XII wieku
Tradycja święta sięga XII wieku. Przeorysza klasztoru augustianek w Mont Cornillon w pobliżu Liège, święta Julianna z Cornillon (1193-1258) zwierzyła się z wizji. Według nich Chrystusowi brakuje święta ku czci Najświętszego Sakramentu. W komisji badające widzenie uczestniczył archidiakon Jakub Pantaleone di Troyes. Duchowny ten został potem kardynałem, a w końcu papieżem, przyjął imię Urbana IV. I właśnie ten papież ustanowił święto Bożego Ciała. Początkowo obchodzili je wierni jedynie w diecezji Liege, potem w całym Kościele powszechnym. Na terenie Polski święto ustanowił biskup Nanker w roku 1320. W tradycji Bożego Ciała po mszy (zazwyczaj przed południem) odbywa się procesja. W jej trakcie są cztery czytania Ewangelii przy czterech ołtarzach. Tradycją jest sypanie kwiatów. Święto jest świętem nakazanym. To znaczy, że wierni powinni w tym dniu uczestniczyć we mszy świętej.
Zapisało się w historii Polski
W tradycji naszego kraju Boże Ciało ma miejsce szczególne. O ile Zielone Świątki (uroczystość Zesłania Ducha Świętego i kolejny dzień) troszkę w ostatnich dekadach kojarzone jest wyłącznie z uroczystością w świątyni, z Bożym Ciałem jest inaczej. Święto to czas, w którym procesje wiernych wychodzą na ulice miast. Jest dniem wolnym, więc manifestują wiarę także poza kościołem. Procesje wywoływały za komuny wściekłość władz. Trzech Króli zniesiono dzień wolny, jednak w ostatnich latach wraca do łask. Zielone Świątki wyciszono, z Bożym Ciałem się nie udało. Jedynie ateistyczne środowiska od czasu do czasu krzyczą w swoich mediach, jakoby procesje utrudniały życie mieszkańcom, kierowcom itd. Dla porządku: procesje ulicami są raz w roku, na ulicach czasem chodzą też pielgrzymi. Przynajmniej raz w miesiącu w mieście odbywają się rozmaite imprezy. Kulturalne, sportowe, towarzyskie. Chodzą lewicowe parady, a Ostatnie Pokolenie blokuje ulice. Dla pewnych środowisk solą w oku są rzadkie, doroczne uroczystości religijne w dzień wolny, a nie świeckie, bardzo częste imprezy i uroczystości. Znak czasu. Swoją drogą przerażenie wrogów religii przestaje dziwić, gdy obejrzymy filmy z obchodów Bożego Ciała z poprzednich lat wielkich, mocno zlaicyzowanych miastach Zachodu. Tam tradycyjne procesje robią wrażenie nawet na niewierzących, co dla ideologicznych przeciwników tradycji działa jak płachta na byka. Tymczasem uroczystość Ciała i Krwi Chrystusa jest bardzo ważnym świętem dla katolików, a dla wielu wątpiących i niewierzących ważnym elementem tradycji i tożsamości. Oczywiście pod warunkiem, że mają wyłączone powszechne w internecie antyreligijne, fundamentalistyczne zacietrzewienie.
(maks)
fot. Domena Publiczna
