Wybór szczeniaka to rzecz kluczowa. To, czy weźmiemy pieska zdrowego, czy obciążonego wadą genetyczną, lękliwego czy odważnego, czy weźmiemy w wieku odpowiednim, czy przedwcześnie może zdecydować o całym życiu zwierzaka. A co z tym idzie – kilku, lub kilkunastu latach naszego życia. Dziś część pierwsza – zdrowie zwierzaka.
Choroby dziedziczne w coraz większym stopniu stają się powszechne i przestają być domeną psów rasowych. Dzieje się tak niestety skutkiem kombinacji 2 zjawisk. Coraz większej efektywności leczenia weterynaryjnego przy jednoczesnym, nieodpowiedzialnym dopuszczaniem do hodowli, niekontrolowanym „krzyżowaniem” psów obciążonych poważnymi wadami rozwojowymi, chorobami. Dlatego obserwacja zwierzaka pod kątem zdrowotnym powinna być szczególnie wnikliwa. Co robić?
Szczegółowa kontrola hodowcy
Po pierwsze należy szczegółowo sprawdzić hodowcę. Nie poprzestańmy na rozmowie z nim samym, szukajmy kontaktu z różnymi osobami, które miały wcześniej pieski z danej hodowli. Sprawę ułatwią nam w dużej mierze różnego rodzaju fora internetowe oraz potrale społecznościowe. Nie przywiązujmy zbytniej wagi do rozmaitych certyfikatów zdrowia oraz zaświadczeń dotyczących rodziców szczeniaka; zbyt często miałem do czynienia ze zwierzakami po „rodzicach przebadanych na dysplazję” a nawet z takimi, które cierpiały np. na cystynurię, choć okazane badania genetyczne miały teoretycznie wykluczać tę ciężką chorobę. Wszystko pod auspicjami PZW. Jest to kwestia szersza, związana z funkcjonowaniem rzeczonej organizacji i rozwojem patokynologii w Polsce.
Patokynologia w natarciu
Warto zwrócić uwagę na sytuacje, które zdarzają się coraz częściej, a są znakiem rozpoznawczym rodzimej patokynologii. Szczęśliwi, świeżo upieczeni właściciele szczeniaczka pojawiają się u weterynarza, pierwsze badanie, wykryta zostaje poważna choroba dziedziczna. Ludzie dzwonią do hodowcy. A ten oznajmia, że został jeszcze jeden piesek z miotu. Składa propozycję: „Państwo przywieźcie szczeniaka, wymienimy ale ja uprzedzam, że ten z wadą zostanie uśpiony”. To nie fake news – takie historie często można usłyszeć u weterynarzy.
Jak poznać zdrowego szczeniaka?
Warto zacząć od podstaw. Zdrowy szczeniak jest przede wszystkim stosunkowo ruchliwy, ma apetyt; nie wybierajmy pieska, który jest podejrzanie spokojny, cały czas śpi, ma słaby apetyt. Poobserwujmy uważnie zwłaszcza motorykę malca, warto nagrać filmik i porównać z innymi szczeniakami w jego wieku, tej samej rasy lub w podobnym typie mieszańca. W przypadku ras szczególnie narażonych na dysplazję, można pokazać i skonsultować się z weterynarzem, specjalistą ortopedii. W poszukiwaniach warto poczytać na temat wad, chorób jakich ryzyko wzrasta ze względu na zmienną rasy. Oczywiście idealną jest sytuacja kiedy możemy przebadać pieska przed wzięciem, zbadać u specjalisty także jego krew, mocz.
