Warszawa nie jednego, ale dwóch POWSTAŃ

Powstanie w Getcie Warszawskim było jednym z najpiękniejszych zrywów w okupowanej przez Niemców Europie. I jako takie MUSI być czczone i wspominane. Dlatego drażniło mnie zawsze, gdy ktoś usiłował przeciwstawiać sobie tradycje straceńczego buntu ludności żydowskiej w 1943 roku i Powstania Warszawskiego 1944 roku. Obrzydliwe artykuły na pięćdziesięciolecie Powstania Warszawskiego o tym, jakoby Powstańcy walczyli z pobudek antysemickich (sic!), czy żenujące działania części prawicy umniejszające rolę Powstania w Getcie – są poniżej wszelkiej krytyki, nie ma jak z nimi nawet polemizować. Prawda jest taka, że Warszawa była w czasie II wojny światowej jednym z najbardziej doświadczonych miast. Bohaterska obrona 1939 roku, piekło okupacji. Potworna nędza, głód, choroby i cierpienie w getcie, potem zagłada Żydów. Wreszcie dwa wielkie zrywy – właśnie mieszkańców getta i ponad rok później polskiej ludności Warszawy. Na koniec zrównanie miasta z ziemią przez Niemców i dokończenie zagłady poprzez tzw. odbudowę. Należy mówić o Warszawie DWÓCH POWSTAŃ. A w rocznicę 19 kwietnia należy oddać CZEŚĆ I CHWAŁĘ BOHATEROM.