To nie Rafał Trzaskowski przynosił ziemniaki do DPS, to nie prezydent Warszawy mówił w programie Bogdana Rymanowskiego o Murańskim itd. Atakowanie Trzaskowskiego przez część liberalnych środowisk to uderzenie wyprzedzające – by nie stanowił zagrożenia dla innych liderów – mówi dr Andrzej Anusz, politolog Instytut Piłsudskiego.
Najpierw porażka w wyborach prezydenckich z Karolem Nawrockim, potem wpadka z zamieszaniem wokół nocnej prohibicji w stolicy. A jednocześnie atak części dotychczas życzliwych komentatorów. Rafał Trzaskowski nie ma ostatnio zbyt dobrej passy. Czy krytyka w liberalnych mediach i internecie jest zwyczajnym skutkiem przegranych wyborów, efektem błędów samego polityka już po porażce, czy może mamy do czynienia z jakąś zakulisową rozgrywką polityczną?
Dr Andrzej Anusz: Tu można zauważyć kilka elementów. Po pierwsze, faktycznie Rafał Trzaskowski wybory przegrał, a działania w sprawie ograniczenia nocnej sprzedaży alkoholu w stolicy nie były najszczęśliwsze. Z drugiej strony jest grupa mediów liberalnych, w których krytykowanie Rafała Trzaskowskiego jest teraz w dobrym tonie. Pamiętajmy, że Donald Tusk jako premier mocno traci w sondażach zaufania, notowania rządu także idą w dół. A prezydent stolicy, mimo wyborczej porażki, ma – szczególnie na tle Donalda Tuska, a nawet Radosława Sikorskiego – ogromny potencjał. Myślę, że wśród liderów Platformy Obywatelskiej niechętnych Rafałowi Trzaskowskiemu, czy na zapleczu medialnym obozu liberalnego, jest pokusa, by mówić, iż prezydent Warszawy jest przegrywem, że drugi raz przegrał wybory, że te porażki z PiS są właśnie przez niego.
Tyle że po wyborach była spora grupa komentatorów sugerująca, że szansą dla Trzaskowskiego będzie skupienie się na stolicy. Prezydent Warszawy raczej się wycofał, więc po co wewnątrzpartyjna konkurencja miałaby w niego uderzać?
Po to, żeby nie stanowił zagrożenia dla obecnych liderów partii. Kilka tygodni temu wydawało się, że organizowany co roku przez prezydenta kampus nie odbędzie się. Tymczasem choć nie tak hucznie, jak w poprzednich latach, jednak Trzaskowski imprezę dla młodych zorganizował. Moim zdaniem niektórzy odebrali to jako wyraźny sygnał, że prezydent Warszawy z polityki ogólnopolskiej się nie wycofuje. Lekko się wycofał, ale można powiedzieć, że postanowił przeczekać, a jak Donald Tusk dalej będzie tracić, może zaatakować i w przyszłości zawalczyć o pozycję lidera całej antypisowskiej koalicji. Stąd uderzenie wyprzedzające ze strony komentariatu oddanego Tuskowi.
Pojawił się argument, że „Trzaskowski dwa razy koncertowo przegrał wybory” i biedny Donald Tusk musi ratować sytuację. Tyle że w 2020 roku prezydent stolicy ratował kampanię PO zastąpił Małgorzatę Kidawę-Błońską, która miała fatalne sondaże, na granicy progu wyborczego dla partii. Trzaskowski nie dość, że wszedł do drugiej tury, to zdobył ponad 10 milionów głosów?
A w 2025 roku to nie Rafał Trzaskowski przynosił ziemniaki do Domu Pomocy Społecznej, to nie prezydent Warszawy powoływał się na Murańskiego w programie Bogdana Rymanowskiego itd. Dla elektoratu Koalicji Obywatelskiej Rafał Trzaskowski nadal jest ważnym punktem odniesienia. To nie ulega żadnej wątpliwości.
Tylko tu nasuwa się skojarzenie historyczne. W latach 90. Donald Tusk był niemal na marginesie polityki. I na przełomie stuleci przegrał rywalizację o bycie liderem Unii Wolności. Jego ludzie nie znaleźli się we władzach partii. Niebawem wspólnie z Maciejem Płażyńskim i Andrzejem Olechowskim założył Platformę Obywatelską. Unii Wolności już nie ma od lat, PO istnieje do dziś. Czy teraz może się zdarzyć tak, że Rafał Trzaskowski założy formację konkurencyjną wobec PO?
Oczywiście rozmawiamy teoretycznie, bo trudno prognozować co stanie się w ciągu najbliższych dwóch lat. Jeśli jednak trend krytyki wobec Trzaskowskiego ze strony obozu liberalnego by się utrzymał i Trzaskowski byłby wypychany z partii, próba zbudowania przez niego jakiejś nowej formacji miałaby szansę powodzenia. I myślę, że Koalicja Obywatelska bardzo by na tym straciła.
