W czwartek, 14 stycznia, w wieku 91 lat zmarł ppłk. Leszek Mroczkowski – żołnierz zrzeszenia Wolność i Niezawisłość. W czasie stalinowskim aresztowany, skazany na śmierć (wyrok zamieniono na długoletnie więzienie), torturowany. Po 1956 roku do końca PRL działacz opozycji antykomunistycznej, w tym NSZZ Solidarność. Po roku 1989 działacz niepodległościowy.
Ojciec Leszka Mroczkowskiego, Antoni (1896–1945), był ogniomistrzem Wojska Polskiego, legionistą, uczestnikiem wojny polsko-bolszewickiej i kampanii wrześniowej. Matka oraz dwaj starsi bracia podczas okupacji służyli w Armii Krajowej. Leszek Mroczkowski od 1948 roku działał w zrzeszeniu Wolność i Niezawisłość. Istniejąca wówczas V Komenda Główna kontrolowana była przez UB w ramach tzw. Operacji Cezary. Pełnił funkcję zastępcy dowódcy oddziału specjalnego w stopniu sierżanta, odpowiedzialnego za przerzut żołnierzy podziemia niepodległościowego na zachód. W 1951 został aresztowany w Jeleniej Górze, a następnie przewieziony do WUBP we Wrocławiu, gdzie był wielokrotnie przesłuchiwany, poddawany fizycznym i psychicznym torturom, przetrzymywany był w jednoosobowej celi. W 1952 wyrokiem Wojskowego Sądu Rejonowego we Wrocławiu skazany na karę śmierci, w II instancji wyrok zmniejszono do 12 lat więzienia. Osadzony został w Zakładzie Karnym we Wronkach, w 1957 zwolniony na mocy amnestii. Od września 1980 członek i aktywny działacz „Solidarności”. Od 1990 członek Związku Więźniów Politycznych Okresu Stalinowskiego. W 1992 przeszedł na emeryturę. Od 2018 roku był komendantem Krajowej Komendy Głównej WiN – Zrzeszenia Oficerów i Żołnierzy Oddziałów Partyzanckich RP. Zmarł w Warszawie, 14 stycznia. (AZ)
